عکس عکس است
مدتی است تعریف عکس دچار دوگانگی شده، دیجیتال و فیلم. عکس، عکس است. ثبت یک لحظه با مشخصات واقعی، آنچه که هست ، با همان رنگها و همان ابعاد.
در صفحه 38 شماره 58 مجله دوربین عکاسی مطلبی میخوانیم به عنوان "ارزش عکس دیجیتال" که بدست آقای مهران افشارنیا نگاشته شده است. با توجه به مدت زیادی که از حضور دوربینهای دیجیتالی میگذرد دیده میشود که هنوز این دوگانگی از بین نرفته و من در متن این مقاله که در آخرین شماره مجله تخصصی عکس و عکاسی نیز چاپ شده میبینم، در این مقاله ایشان در پایان مقاله شان با کمال تواضع درخواست کمک برای اصلاح مطالبشان نموده اند. این حقیر مختصر مطالبی را در این خصوص جمع آوری کرده ام که ذیلا تقدیم می نمایم.
من در برخی محافل و مقالات مختلف که به موضوع عکس و عکاسی دیجیتالی پرداخته میشد به نکته ای بسیار مهم در این خصوص بر خوردم. نکته این است که تمامی متکلمین و نگارنده ها بدون ارائه تعاریف کامل و تفکیک به دعوای بین روشهای سنتی این هنر و دیجیتالی آن دامن زده اند. در اینجا به تعریف این اسامی و اصطلاحات می پردازیم.
دوربین عکاسی دیجیتالی:
به وسایلی گفته میشود که دوربین عکاسیند اما پشت عدسی ها و پرده هایشان بجای فیلم ، صفحه حساس به نور الکترونیکی دارند.
توضیح
فن آوری دیجیتال چگونه وارد هنر عکاسی شد؟
ورود تکنولژی دیجیتال به جرگه عکس و عکاسی چیز جدیدی نیست. چند سوال از خودمان میپرسیم, چندین سال است که دوربینها و لوازم عکاسی برای نورسنجی و تنظیم و عملیات اتوماتیک از فن آوری دیجیتال استفاده میکنند؟ چند سال است که اسکنرها تصاویر را از روی کاغذ یا فیلم جذب کرده و تبدیل به فایلهای دیجیتالی میکنند؟ چند سال است که تجهیزات و دستگاه های چاپ پیشرفته که از فن آوری دیجیتالی استفاده می کنند به بازار آمده اند؟
خیلی پیشتر از ورود دوربینهای دیجیتالی (به تعریف فعلی) , نرم افزارهای ویرایشگر تصاویر به بازار آمده اند.
پس چه چیزی دعوای سنتی و دیجیتال را بپا کرده؟ بهتر بگوئیم, صف آرائی عکاسی سنتی در مقابل فن آوری دیجیتال.
بلی , این فن آوری پس از تسخیر ابزار نور سنجی و فاصله یابی و .... آخرین رزمنده خود را به میدان این هنر فرستاد. صفحه های الکترونیکی حساس به نور (که البته آن هم چیز جدیدی نبوده* ).
از زمانی که این صفحه ها بجای فیلم پشت عدسی ها نشستند هنر عکاسی با وسایل دیجیتالی زاده شد ودوربین های عکاسی دیجیتالی به بازار آمدند.
در ابتدا این نوزاد را جدی نگرفتیم. چرا؟
چون ناقص الخلقه بود*.
این دوربین تمام اتومات بود و قابلیتها و انعطاف دوربینهای اس ال آر را نداشت و حوزه عملیاتش از برداشتهای اسناپ شاتها با کیفیت نه چندان خوب پیشتر نمی رفت.
حتی سازنده گان این قبیل دستگاه ها در آغاز کمپانی های تولید کننده لوازم الکترونیکی و قطعات رایانه بودند ( Creative, Sony, D-link , Zoltrix )من با توجه به اینکه خوانندگان این مطالب پیش زمینه لازم را دارند بجهت جلو گیری از اطاله کلام از توضیح برخی جزئیات خودداری میکنم)
سپس این فن آوری (صفحات دیجیتالی حساس به نور) مورد توجه کمپانی های تخصصی سازنده لوازم عکاسی مانند Conon, Olympus, Nikon و .... قرار گرفت و با توجه به نوع تخصص این کمپانیها در ساخت دوربین عکاسی نسل جدید وبهتری از دوربینهای کامپکت دیجیتالی به بازار آمد.
طرفداران روش فیلمی حتی این دوربینهای نسل جدید دیجیتالی را زیاد جدی نگرفتند اما با ظهور دورببینهای اس ال آر دیجیتالی بسیاری از طرفداران این هنر نظر به این فن آوری نمودند و عکاسی فیلمی به سنت پیوست و شد قدیمی.
اما فقط قدیمی شد , حذف نشد و بنظر میرسد که همچنان برای کنار گذاشتن آن خیلی زود است. چرا که هنوز تکنولژی جدید نتوانسته دقت ثبت روی فیلم را بر صفحات سی سی دی یا سیماس ...... پیاده کند.!!!
اما نباید از نظر دور داشت که در حال حاضر بسیاری از این کمپانی ها دوربینهای اس ال آر دیجیتالی را ارائه نموده اند که کیفیت آنها بسیار بسیار بالا و نزدیک به ثبت فیلمی است.

عکاسی دیجیتال:
عکاسی با دوربینهای عکاسی دیجیتالی ، هر نوع یا هر مارکی.
عکس دیجیتالی:
عکسی است که بوسیله یکی از ابزار شناخته شده رایانه ای مانند دوربین های دیجیتالی یا اسکنرها تولید شده باشند.
ویرایش دیجیتالی:
برای اینکه بتوان از ویرایشگرهای دیجیتالی استفاده کرد باید ابتدا تصاویر را به یکی از انواع دیجیتالی تبدیل نمود. ما میتوانیم تصاویری که توسط لوازم سنتی تولید شده اند را با استفاده از اسکنرها به یکی از انواع دیجیتالی تبدیل و عمل ویرایش را با استفاده از ویراستارهای دیجیتالی مانند فتوشاپ ، یولید ، ..... اصلاح و پردازش نمود
چاپ دیجیتالی:
شاید چندان مناسب نباشد که مسئله چاپ را نیز بین سنتی و دیجیتالی قرار دهیم و به مقایسه بنشینیم ، چرا که چاپ صاحب تکنولژی خاص و بسیار گسترده ایست که میتوان نتیجه آن را بدون در نظر گرفتن نوع برداشت (دیجیتالی یا سنتی) و نحوه ویرایش (رتوش دستی یا رایانه ای) مورد بررسی و ارزیابی قرار داد.

اکنون ما میتوانیم در مورد عکاسی دیجیتالی و دوربین دیجیتالی و مقایسه آن با عکاسی فیلمی یا سنتی و دوربینهای سنتی یا فیلمی (گاه به اشتباه آنالوگ خوانده میشوند) صحبت کنیم به نظر من در سطح اس ال آر پیشرفته دعوای بین این دو گروه بی دلیل است.چرا که سازندگان دوربینهای دیجیتالی سعی دارند عملکرد مکانیکی و انعطاف پذیری و نهایتا نتیجه این وسایل را به نزدیکترین وضعیت با دوربینهای پیشرفته اس ال آر فیلمی برسانند. شما میتوانید عمق میدان دلخواهتان را انتخاب کنید ، از هر لنزی که لازم باشد استفاده کنید، عدد دیاف را به خواست خودتان تغییر دهید، سرعت شاتر را تنظیم کنید، نور سنجی کنید، فاصله یابی کنید، انواع فیلترها ...... پولارویز ..... و اینها تمام ابزار یک عکاس برای تولید و خلق یک عکس است.
در عکاسی دیجیتال فقط ابزار متفاوت است،همینکه خروجی یک دوربین دیجیتال چاپ شد دیگر دیجیتال نیست و خروجی دوربین فیلمی میتواند بدون تغییر تبدیل به یک فایل دیجیتالی شود و درست به همین دلیل هم نمیتوان مسئله ویرایش و چاپ را به دامنه مقایسه عکاسی دیجیتالی کشاند زیرا شما میتوانید فیلم را به فایل دیجیتالی تبدیل کرده و بدست فتوشاپ بسپارید.

عکس ، عکس است؛ ثبت آنچه من میبینم با همان رنگ ها ، همان ابعاد و همان حس. با هر وسیله ای، دوربین فیلمی یا دیجیتال ..... و ارزش یک عکس را دارد، در هر سبک یا گروه هنری.
چیزی بنام عکس دیجیتال یا غیر دیجیتال معنائی ندارد.
والسلام

مطلب رو برای سردبیر محترم مجله دوربین عکاسی فکس کردم.